Powództwo a pozew

K.p.c. nie zawiera w swoich przepisach definicji legalnej ani pozwu ani powództwa, dlatego też w praktyce często są one używane zamienne choć  z prawnego punktu widzenia ich znaczenia są różne.

W doktrynie odnajdziemy wiele definicji powództwa jednak najogólniej możemy powiedzieć, iż jest to czynność procesowa, która urzeczywistnia prawo do sądu jednostki a zarazem wyznacza zakres rozpoznania a także rozstrzygnięcia danej sprawy przez niezawisły sąd. Interpretując przepisy k.p.c. należy wywieść, że w skład samego powództwa wchodzi żądanie oraz uzasadnienie. Żądanie zawiera treść twierdzenia powoda oraz wniosek o udzielenie mu ochrony jego prawa przez sąd. Uzasadnienie jest natomiast uzasadnieniem swojego stanowiska w sprawie. Powód ma obowiązek wskazania okoliczności faktycznych, które uzasadniać będą jego żądanie. Powód może powołać się także na konkretne przepisy prawa materialnego, które jego zdaniem zostały przez pozwanego naruszone. Przepisy k.p.c. wyróżniają 3 rodzaje powództw:

1)    powództwo o świadczenie, a więc o nakazie dokonania określonej czynności przez pozwanego (żądanie alternatywne, facultas alternativa oraz żądanie ewentualne);

2)    powództwo o ustalenie istnienia lub nieistnienia prawa lub stosunku prawnego;

3)    powództwo o ukształtowanie prawa lub stosunku prawnego.

Formą przewidzianą dla powództwa jest forma pisemna. Pozwem będzie zatem pismo procesowego, którego skuteczne  wniesienie przez uprawnioną do tego osobę determinuje wytoczenie powództwa. Artykuł 187§1 stanowi, iż pozew powinien czynić zadość warunkom pisma procesowego a więc zgodnie z art.126 zawierać:

1)    oznaczenie sądu, do którego jest kierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;

2)    oznaczenie rodzaju pisma

3)    osnowę wniosku lub oświadczenia oraz dowody na poparcie przytoczonych okoliczności;

4)    podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (w postępowaniu elektronicznym podpis elektroniczny);

5)    wymienienie załączników;

a ponadto:

1)    dokładnie określone żądanie, a w sprawach o prawa majątkowe także oznaczenie przedmiotu sporu, chyba że przedmiotem sprawy jest oznaczona kwota pieniężna;

2)    przytoczenie okoliczności faktycznych uzasadniających żądanie, a w miarę potrzeby uzasadniających również właściwość sądu.

Stwierdzić należy, iż przepis art. 187§1 nie wprowadza dodatkowych wymogów formalnych pozwu, a jedynie konkretyzuje, te zawarte w art. 126 k.p.c.

Podsumowując zatem należy wskazać, że pozew jest pismem procesowym, które urzeczywistnia możliwość wytoczenia powództwa. Powództwo poczytuje się natomiast jako element treści pozwu, w którym zawarte jest żądanie i uzasadnienie udzielenia ochrony prawnej przez sąd.

Katarzyna Buratowska

Pytania i odpowiedzi zobacz więcej >>

Nasze porady są ubezpieczone