Czy brak kilometrówki wpływa na możliwość zaliczenia VAT do kosztów uzyskania przychodu?

W związku z użytkowaniem przez podatnika samochodu osobowego, niestanowiącego składnika majątku w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, przysługuje mu ograniczone prawo zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

Ograniczenie to wynika bezpośrednio z art. 16 ust 1 pkt 51 ustawy  z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 21, poz. 86) zgodnie, z którym za wydatki nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów uważa się koszty użytkowania samochodu osobowego dla celów prowadzonej działalności gospodarczej w części przewyższającą wartość określoną odrębnymi przepisami, wynikającą z przemnożenia liczby kilometrów przebiegu pojazdu dla celów podatnika oraz stawki za jeden kilometr. Powyższy artykuł zobowiązuje również podatnika do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu, zwanej potocznie kilometrówką.

Ewidencja, o której mowa powinna zawierać co najmniej:

  1. nazwisko, imię, adres zamieszkania osoby używającej pojazd
  2. numer rejestracyjny pojazdu i pojemność silnika
  3. kolejny numer wpisu
  4. datę, cel wyjazdu i opis trasy – skąd i dokąd
  5. liczbę faktycznie przejechanych kilometrów
  6. stawkę za jeden kilometr
  7. kwotę wynikającą z przemnożenia punktu 5 i 6
  8. podpis podatnika (pracodawcy) i jego dane

Jeżeli podatnik nie prowadzi wyżej określonej ewidencji , wydatki związane z użytkowaniem samochodów nie stanowiącego składnika majątku działalności gospodarczej, nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu.

Ustawa o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym z dnia 16 grudnia 2010 r. również wprowadziła pewne ograniczenia dotyczące samochodów. W okresie od 1 stycznia 2011r. do 31 grudnia 2012 r. przy nabyciu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, stanowi 60 % kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca — nie więcej jednak niż 6 000 zł.

W tej sytuacji powstaje pytanie co z pozostałą kwotą 40% VAT, szczególnie w sytuacji, gdy podatnik nie prowadzi odpowiedniej ewidencji przewidzianej w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych w odniesieniu do wynajmowanych samochodów, bądź ich leasingu. Czy brak bądź błędne prowadzenie ewidencji wyklucza prawo do uznania kwoty 40% nie odliczonego VAT za koszt uzyskania przychodu?

W myśl art. 16 ust 1 pkt 46 CIT VAT co do zasady nie stanowi kosztu uzyskania przychodu, za wyjątkiem:

  1. podatku naliczonego
    1. jeżeli podatnik zwolniony jest od podatku od towarów i usług lub nabył towary i usługi w celu wytworzenia albo odsprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych z VAT
    2. w tej części, w której zgodnie z przepisami o VAT podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku – jeżeli naliczony podatek nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

W przytoczonym powyżej częściowo przepisie nie znalazło się ograniczenie prawa do uznania za koszt uzyskania przychodu wartości VAT, jeżeli wartość netto została potraktowana jako niestanowiąca kosztu uzyskania przychodu. W związku z tym należy wywnioskować, że ani brak ewidencji, ani jej błędne prowadzenie nie wpływają na prawo do zaliczenia 40% nieodliczonego VAT do kosztów uzyskania przychodu.

Karolina Chmielewska

Pytania i odpowiedzi zobacz więcej >>