Rola głównego księgowego w zarządzaniu firmą

W drugiej dekadzie XXI wieku stanowisko głównego księgowego stało się bardzo pożądanym i szanowanym zawodem, ze względu na rosnące zapotrzebowanie ze strony właścicieli jednostek gospodarczych na oferowane usługi księgowych z zakresu rachunkowości oraz podatków na które potencjalny przedsiębiorca nie posiada odpowiedniej wiedzy oraz często czasu by obserwować zmiany i analizować wszystkie zdarzenia gospodarcze dotyczące tej problematyki kierowania firmą. Sferę działalności głównego księgowego reguluje art. 45 Ustawy o Finansach Publicznych z dnia 30 czerwca 2005 roku.

Stanowisko głównego księgowego sprawuje osoba, który przyjmuje na siebie odpowiedzialność za prowadzenie księgowości całego przedsiębiorstwa w którym podjęła się pracować. Praca głównego księgowego jest ściśle powiązana z ogromnym stresem, wynikającym z podjęciem tak dużej odpowiedzialności. W większości przypadków główny księgowy nadzoruje pracę podlegających mu innych księgowych na niższym szczeblu hierarchii zatrudnienia. Dlatego, też osoba na tym stanowisku można powiedzieć, że jest jedną z najważniejszych osób w całym przedsiębiorstwie ze względu na prowadzony zakres obowiązków. Świadczy o tym, także to, że swoją opinią oraz na podstawie dokonanych analiz i sprawozdań ma znaczący głos w zarządzaniu jednostką, często kierownicy przedsiębiorstwa korzystają z ich wiedzy, przypuszczeń a nawet tak zwanej dobrej rady wynikającej z intuicji czy nabytego doświadczenia w planowaniu i finansach. Art. 45 ust. 1 w/w ustawy określa odpowiedzialność i obowiązki nadane głównemu księgowemu przez kierownika:

1) prowadzenia rachunkowości jednostki;

2) wykonywania dyspozycji środkami pieniężnymi;

3) dokonywania wstępnej kontroli zgodności operacji gospodarczych i finansowych z planem

finansowym;

4) dokonywania wstępnej kontroli kompletności i rzetelności dokumentów dotyczących operacji

gospodarczych i finansowych.

Ponadto, główny księgowy może również korzystać z praw jakie są mu nadane przez prawo, aby móc dokładnie i sumiennie wykonywać powierzone mu obowiązki. Dowodem tego, jest art. 45 ust. 6 w/w ustawy, który mówi o tym, że W celu realizacji swoich zadań główny księgowy ma prawo:

1) żądać od kierowników innych komórek organizacyjnych jednostki udzielania w formie ustnej lub

pisemnej niezbędnych informacji i wyjaśnień, jak również udostępnienia do wglądu dokumentów i

wyliczeń będących źródłem tych informacji i wyjaśnień;

2) wnioskować do kierownika jednostki o określenie trybu, według którego mają być wykonywane

przez inne komórki organizacyjne jednostki prace niezbędne do zapewnienia prawidłowości

gospodarki finansowej oraz ewidencji księgowej, kalkulacji kosztów i sprawozdawczości

finansowej.

Poniekąd słuszne staje się stwierdzenie, że główny księgowy stanowi o ważnych decyzjach w kierowaniu firmą, co wpływa na jej przyszłe losy.

W Polskim prawie stanowisko księgowego nie jest w żaden sposób regulowane. Wymogi z stosunku pracy osoby ubiegającej się i pracującej na stanowisku księgowego są stawiane i uzależniane od kierownika jednostki. Natomiast główny księgowy zatrudniony w sektorze finansów publicznych ma narzucone ustawowe uregulowania przyjęte w Polskim prawie. Na podstawie art. 45 ust. 2 w/w ustawy, Główny Księgowy to osoba, która:

1) ma obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym, chyba że przepisy odrębne uzależniają zatrudnienie w jednostce sektora

finansów publicznych od posiadania obywatelstwa polskiego;

2) ma pełną zdolność do czynności prawnych oraz korzysta z pełni praw publicznych;

3) nie była prawomocnie skazana za przestępstwa: przeciwko mieniu, przeciwko obrotowi

gospodarczemu, przeciwko działalności instytucji państwowych oraz samorządu terytorialnego,

przeciwko wiarygodności dokumentów lub za przestępstwo karne skarbowe;

4) spełnia jeden z poniższych warunków:

a) ukończyła ekonomiczne jednolite studia magisterskie, ekonomiczne wyższe studia

zawodowe, uzupełniające ekonomiczne studia magisterskie lub ekonomiczne studia

podyplomowe i posiada co najmniej 3-letnią praktykę w księgowości,

b) ukończyła średnią, policealną lub pomaturalną szkołę ekonomiczną i posiada co

najmniej 6-letnią praktykę w księgowości,

c) jest wpisana do rejestru biegłych rewidentów na podstawie odrębnych przepisów,

d) posiada świadectwo kwalifikacyjne uprawniające do usługowego prowadzenia ksiąg

rachunkowych lub certyfikat księgowy, wydane na podstawie odrębnych przepisów.

Podczas zatrudniania kierownik placówki często zwraca nacisk i uwagę na to czy kandydat na stanowisko głównego księgowego ma wykształcenie wyższe o kierunku ekonomicznym, finansowym czy rachunkowym, ponadto dobra znajomość prawa podatkowego, prawa pracy, ubezpieczeń społecznych oraz regulacji ZUS. Mile widziane jest także kilkuletnie doświadczenie w pracy księgowego, ponadto również na stanowisku kierowniczym, które wiążą się z koniecznością rozumienia oraz umiejętności korzystania ze specjalistycznych programów finansowych i księgowych. Dodatkowe wymagania stawiane przed przyszłymi głównymi księgowymi to bardzo dobra znajomość kilku języków obcych, umiejętność zarządzania personelem, szybkiego nawiązywania kontaktu z ludźmi, odporność na stres, umiejętność logicznego i kreatywnego myślenie, rozwiązywania problemów oraz uczciwość.

Bogusław Kamczyk

Pytania i odpowiedzi zobacz więcej >>