Pomoc de minimis z tytułu jednorazowej amortyzacji środka trwałego

Pomoc de minimis zalicza się do kategorii pomocy publicznej. Jej podstawowe założenie stanowi fakt, iż pomoc ta jest wsparciem o niewielkich rozmiarach, które nie powodują zakłóceń konkurencji na rynku. Jest to zgodne z zasadą prawa rzymskiego „de minimis non curat lex”, co tłumaczy się jako „prawo nie troszczy się o szczegóły”.

Artykuł 22k ust. 7-12 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, a także odpowiednio art. 16k ust. 7-12 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych, stwarza możliwość dokonania jednorazowego odpisu amortyzacyjnego do wysokości, która w roku podatkowym nie przekroczy 50 tys. euro. Jednorazowy odpis amortyzacyjny dokonany w oparciu o wyżej wymienione przepisy stanowi pomoc de minimis, która jest udzielana w zakresie i na zasadach określonych bezpośrednio w unijnych akrach prawnych odnoszących swoje postanowienia do pomocy publicznej opartej o zasadę de minimis. Warunki udzielania pomocy de minimis w prawie unijnym określone są następującymi aktami prawnymi:

- rozporządzenie Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 379 z 28.12.2006);

- rozporządzenie Komisji (WE) nr 875/2007 z dnia 24 lipca 2007r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de minimis dla sektora rybołówstwa i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1860/2004 (Dz. Urz. L 193, 25.07.2007);

- rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1535/2007 z dnia 20 grudnia 2007r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy de minimis w sektorze produkcji rolnej (Dz. Urz. L 337, 21.12.2007).

Możliwość skorzystania z jednorazowej amortyzacji mają jedynie podatnicy, którzy spełniają warunki określone w wyżej wymienionych aktach prawnych, m.in.:

- nie znajdują się w trudnej sytuacji ekonomicznej,

- nie wykonują działalności określonej w wyłączeniach,

- nie przekroczyli progu kwotowego wskazanego w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1998/2006,

uzyskali zaświadczenie o uzyskaniu pomocy de minimis od właściwego urzędu skarbowego.

Odwołując się do treści polskich ustaw regulujących kwestie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz od osób prawnych, jednorazowych odpisów amortyzacyjnych dokonać mogą:

1) tzw. mali podatnicy oraz

2) podatnicy rozpoczynający działalność gospodarczą – w pierwszym roku tej działalności, przy zastrzeżeniu jednak, iż prawa do skorzystania z jednorazowej amortyzacji nie mają firmy rozpoczynające działalność, które zostały utworzone:

- w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników,

- w wyniku przekształcenia spółki lub spółek niemających osobowości prawnej,

- przez osoby fizyczne, które wniosły na poczet kapitału nowo utworzonego podmiotu uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty co najmniej 10 tys. euro.

Zgodnie z treścią rozporządzenie Komisji nr 1998/2006, ogólna kwota pomocy de minimis przyznana dowolnemu podmiotowi gospodarczemu nie przekracza 200 tys. euro w dowolnie ustalonym okresie trzech lat budżetowych. Natomiast całkowita wartość pomocy de minimis przyznanej jednemu podmiotowi gospodarczemu działającemu w sektorze transportu drogowego przez dowolny okres trzech lat budżetowych nie może przekroczyć 100 tys. euro. Ustalony pułap wyraża się jako dotacja pieniężna. Wszystkie podane wyżej wartości są wartościami brutto, czyli nie uwzględniają potrąceń z tytułu podatków ani innych opłat. W przypadku gdy pomoc przyznawana jest w formie innej niż dotacja, kwotę pomocy wyraża się jako ekwiwalent dotacji brutto. Pomoc wypłacana w kilku ratach dyskontowana jest do wartości pomocy w chwili przyznania dotacji.

Potwierdzenie zgodności udzielonej pomocy publicznej w formie zaświadczenia o pomocy de minimis przez organ właściwy dla podatnika podatku dochodowego następuje w przypadku, gdy beneficjent pomocy poinformuje odpowiedni organ podatkowy o dokonaniu odpisu, udzieli stosownych informacji oraz przekaże odpowiednie dokumenty pozwalające organowi podatkowemu na weryfikację zasadności i prawidłowości dokonania odpisu amortyzacyjnego, a także zbadania dopuszczalności i zgodności z przepisami prawa wspólnotowego uzyskania pomocy z obszaru de minimis.

Małgorzata Wiśniewska

Pytania i odpowiedzi zobacz więcej >>