Przedawnienie roszczeń w prawie pracy

Jeżeli pracownikowi przysługuje roszczenie przeciwko pracodawcy, bądź na odwrót, nie można zwlekać, aby uzyskać zaspokojenie powstałego „długu”. Zbyt długie odkładanie dochodzenia swych roszczeń może skutkować ich przedawnieniem.

Przedawnienie roszczeń – co to znaczy?

Przedawnienie roszczeń oznacza, iż dłużnik po upływie określonego przepisami prawa terminu może uchylić się od zaspokojenia długu. Wierzyciel, pomimo iż ma wierzytelność wobec dłużnika, nie uzyska nic po upływie określonego czasu jeżeli w stosownym terminie nie podejmie odpowiednich kroków.

Terminy przedawnienia nie mogą być skracane ani przedłużane przez czynność prawną.

Terminy przedawnienia

Poniżej przedstawiono terminy przedawnienia dla roszczeń wynikających z prawa pracy.

Roszczenia ze stosunku pracy ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat, od dnia kiedy roszczenie stało się wymagalne upływa termin przedawnienia.

Roszczenia pracodawcy o naprawienie szkody, wyrządzonej przez pracownika wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków pracowniczych ulegają przedawnieniu z upływem 1 roku od dnia, w którym pracodawca powziął wiadomość o wyrządzeniu przez pracownika szkody; nie później niż 3 lata od jej wyrządzenia.

Wyrządzenie przez pracownika w sposób umyślny szkody: w przypadku szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym – 3 lata od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia, jednakże nie dalej niż 10 lat od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę. W tym wypadku zastosowanie znajdują przepisy kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 442 ze zn. 1 k.c. terminy przedawnienia kształtują się różnie w zależności od okoliczności wyrządzenia szkody.

Roszczenie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem organu powołanego do rozstrzygania sporów, ugodą zawartą w trybie określonym w przepisach prawa pracy – 10 lat, od dnia uprawomocnienia się orzeczenia lub zawarcia ugody.

Przerwanie biegu terminu przedawnienia

Powstaje zatem pytanie, co należy zrobić aby zatrzymać bieg terminu przedawnienia, by móc uzyskać zaspokojenie powstałych roszczeń. Bieg przedawnienia przerywa się przez uznanie roszczenia przez dłużnika bądź przez każdą czynność przed organem powołanym do rozstrzygania sporów, egzekwowania roszczeń przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczeń. Po każdym przerwaniu w w/w sposób, przedawnienie biegnie na nowo z niewielkimi wyjątkami.

Monika Pawlun