Odwołanie od decyzji, czyli co zrobić, gdy nie zgadzamy się urzędnikiem

Odwołanie może uchronić nas przed skutkami błędnej decyzji urzędników. Kto je rozpatruje, ile mamy czasu na jego złożenie i co w efekcie możemy uzyskać?

Gdy do naszej firmy doręczono decyzję w jakiejkolwiek sprawie administracyjnej czy też podatkowej i nie zgadzamy się z jej treścią przysługuje nam prawo odwołania się od niej. Dzięki temu nasza sprawa rozpatrzona zostanie ponownie.

Z reguły, zgodnie z art. 127 § 2 kpa (Kodeks postępowania administracyjnego t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) i art. 220 § 2 Ordynacji podatkowej (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) będzie to organ administracji publicznej wyższego stopnia. Wyjątkowo, jeżeli decyzję wydał minister lub samorządowe kolegium odwoławcze, a w postępowaniu podatkowym także dyrektor izby skarbowej, dyrektor izby celnej sprawę rozpatrzy ponownie organ, który wydał decyzję. W postępowaniu administracyjnym w takim przypadku mówić będziemy nie o odwołaniu, a o wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Stosowane są tu jednak odpowiednio przepisy dotyczące odwołań. Co istotne obowiązuje tu zasada skargowości, to znaczy, że nie ma możliwości, żeby postępowanie odwoławcze zostało wszczęte z urzędu.

Kiedy i jak możemy się odwołać?

Jedynym wymogiem dla złożenia odwołania jest nasze niezadowolenie z decyzji (art. 128 kpa). Nawet jeśli jest ona zgodna z naszym żądaniem przysługuje nam prawo odwołania. Wystarczy, że w piśmie, które skierujemy do organu wyrazimy niezadowolenie z decyzji, nie musi być ono w żaden sposób zatytułowane. Odwołanie nie wymaga żadnego uzasadnienia, choć wskazane wydaje się być umieszczenie argumentów, które przemawiają na naszą korzyść. W postępowaniu podatkowym wymagania wobec odwołania są większe – konieczne w myśl. art. 222 o.p. będzie wystosowanie zarzutów przeciw decyzji, określenie istoty i zakresu naszego żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazanie dowodów uzasadniających to żądanie. Pismo odwoławcze powinno spełniać ogólne wymogi podania, a zatem powinno tam się znaleźć nazwa nadawcy, adres a także podpis strony (a w przypadku pisma składanego drogą elektroniczną uwierzytelnione za pomocą odpowiedniego mechanizmu).

Na sporządzenie odwołania mamy 14 dni od dnia, w którym otrzymaliśmy decyzję, a w przypadku, gdy została ogłoszona ustnie – termin liczony jest od dnia jej ogłoszenia (art. 129 § 2 kpa i art. 223 § 1 o.p.). Warto zwrócić jednak uwagę, że przepisy szczególne mogą terminy te wydłużyć lub skrócić – stosowna informacja musi się znaleźć w pouczeniu, które dołączone jest do decyzji.

Odwołanie należy wnieść do organu, który wydał decyzję. W ciągu 7 dni (14 w przypadku postępowania podatkowego) powinien on przekazać nasze pismo wraz z aktami sprawy do organu odwoławczego. Może on jednak na skutek podjętego przez nas działania zmienić swoją decyzję w ramach tzw. samokontroli (art. 132 kpa i 226 o.p.). Warunkiem jest wniesione odwołania przez wszystkie strony – wtedy organ może uchylić lub zmienić decyzję. W sytuacji, gdy odwołanie nie zostało wniesione przez wszystkie strony, mogą one wyrazić później zgodę na uchylenie lub zmianę decyzji dokonaną w ramach samokontroli. Co istotne jeżeli w jej ramach zostanie wydana nowa decyzja stronom ponownie będzie przysługiwać odwołanie.

Wniesienie przez nas w terminie odwołania wstrzymuje wykonanie decyzji (art. 135 kpa i art. 239a o.p.). W sytuacji jednak, gdy decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności lub ustawa tak nakazuje decyzja może zostać wykonana natychmiast. Podobnie, gdy jej treść jest zgodna z żądaniem wszystkich stron. W przypadku postępowania podatkowego wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji nakładającej na stronę obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, chyba, że nadano jej rygor natychmiastowej wykonalności.

Przed wydaniem decyzji przez organ odwoławczy, strona, która wniosła odwołanie może je wycofać (art. 137 kpa i art. 232 o.p.) . Organ może jednak nie uwzględnić takiego cofnięcia, jeśli doprowadziłoby do utrzymania w mocy decyzji naruszającej prawo lub interes społeczny.

Co może zrobić organ odwoławczy?

W wyniku wniesionego przez nad odwołania organ może wydać następujące decyzje:

- utrzymać w mocy zaskarżoną przez nas decyzję - gdy nasze odwołanie nie zasługuje w ocenie organu odwoławczego na uwzględnienie,

- uchylić zaskarżoną decyzję w całości lub części i w tym zakresie orzec co do istoty sprawy,

- - uchylić zaskarżoną decyzję w całości i umorzyć postępowanie pierwszej instancji gdy np. nie istniały podstawy prawne do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy,

- uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy jej rozstrzygnięcie wymaga ponownego postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części,

- umorzyć postępowanie odwoławcze – w sytuacji, gdy np. ten, kto złożył odwołanie nie ma w danej sprawie interesu prawnego.

Co istotne organ odwoławczy nie może w myśl art. 139 kpa i 234 o.p. wydać decyzji na niekorzyść osoby odwołującej się, chyba, że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub interes społeczny (w o.p.:interes publiczny).

Gdy jesteśmy niedozwoleni z decyzji po wyczerpaniu drogi odwoławczej mamy prawo do złożenia skargi do sądu administracyjnego.

 

Korzystałem z książki „Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne” autorstwa Barbary Adamiak i Janusza Borkowskiego.

Korzystałem z książki „Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne” autorstwa Barbary Adamiak i Janusza Borkowskiego.

Konto Usunięte