Sprzedaż konsumencka

Konstrukcja sprzedaży konsumenckiej ma zastosowanie, gdy osoba prowadząca przedsiębiorstwo sprzedaje w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa rzecz ruchomą osobie fizycznej, która nabywa tę rzecz w celu niezwiązanym z działalnością zawodową lub gospodarczą. Zastępuje ona w zakresie sprzedaży konsumenckiej rękojmie za wady fizyczne i prawne przedmiotu sprzedaży.

Niezgodność towaru z umową konsumencką

Odpowiedzialność sprzedawcy wobec kupującego powstaje wówczas, gdy towar konsumpcyjny w chwili jego wydania jest niezgodny z umową, okoliczności te powinien udowodnić kupujący. Przeprowadzenie dowodu zostało kupującemu znacznie ułatwione gdyż w przypadku stwierdzenia niezgodności towaru z umową przed upływem sześciu miesięcy od jego wydania, niezgodność ta istaniała w chwili wydania towaru. Pojęcie niezgodności wyjaśnia szerzej art 4. ust. 2 ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. Nr 141, poz. 1176).

Obowiązki sprzedawcy

Sprzedawca ma obowiązek przekazać kupującemu jasne, zrozumiałe i nieprowadzającego w błąd informacje w języku polskim. Powinny one w szczególności zawierać: nazwę towaru, określenie producenta lub importera, pochodzenie produktu czy informacje o dopuszczeniu do obrotu w RP. Na żądanie klienta sprzedawca powinien również wyjaśnić mu znaczenie poszczególnych postanowień umowy. Przy sprzedaży na raty, na przedpłaty, na zamówienie, według wzoru lub na próbę oraz sprzedaży za cenę powyżej 2 tys. zł sprzedawca ma obowiązek potwierdzenia na piśmie wszystkich istotnych elementów umowy. W pozostałych przypadkach sprzedawca wydaje pisemne potwierdzenie zawarcia umowy, na którym powinno znaleźć się oznaczenie sprzedawcy z jego adresem, data sprzedaży, określenie towaru oraz jego ilość i cena. Wraz z kupowanym towarem sprzedawca ma obowiązek wydania kupującemu wszystkich istotnych elementów wyposażenia oraz sporządzone w języku polskim instrukcje obsługi, konserwacji i inne dokumenty wymagane przez odrębne przepisy.

Odpowiedzialność sprzedawcy

Podobnie jak przy rękojmi wiedza kupującego o wadzie zwalnia z odpowiedzialność sprzedawcę. W odróżnieniu od rękojmi, skutek ten wystąpi także, gdy kupujący oceniając rozsądnie o niezgodności towaru z umową powinien był wiedzieć o wadzie. Co prawda kupujący nie ma obowiązku zbadania rzeczy, którą nabywa od sprzedawcy, ale z uwagi na swoje interesy powinien ją zbadać.

Uprawnienia kupującego

Gdy towar konsumpcyjny okaże się niezgodny z umową kupujący może żądać jego naprawy, wymiany na nowy, obniżenia ceny oraz odstąpić od zawartej umowy. Uprawnienia te powinien realizować stopniowo, w pierwszej kolejności dążyć do usunięcia stanu niezgodności z umową. Dopiero później może on ingerować w treść samej umowy poprzez zmianę jej treści albo unicestwienie. Kupujący może stosować żądanie obniżenia ceny oraz odstąpienia od umowy jeśli nie może żądać naprawy ani wymiany, sprzedawcy w odpowiedni czasie nie wymieni ani naprawi rzeczy lub naprawa albo wymiana naraziłaby kupującego na znaczne niedogodności. Na uwagę zasługuje fakt, że kupujący nie może odstąpić od umowy jeśli niezgodność towaru z umową jest nieistotna. Naprawa i wymiana towaru są nieodpłatne. Jeżeli sprzedawca nie ustosunkował się do zgłoszonego przez kupującego żądania wymiany lub naprawy towaru w ciągu 14 dni, jego milczenie jest jednoznaczne z uznaniem żądania za uzasadnione.

Terminy

Dla realizacji odpowiedzialność powstałej w związku ze sprzedażą konsumencką mają znaczenie takie terminy jak:

a) termin do stwierdzenia niezgodności, który wynosi dwa lata licząc od dnia wydania towaru. W razie wymiany towaru na nowy, termin ten biegnie od nowa. Dla rzeczy używanych może być on krótszy, nie krótszy jednak niż rok.

b) termin do zawiadomienia o niezgodności, który jest przesłanką realizacji przez kupującego uprawnień z tytułu niezgodności towaru konsumpcyjnego jest on analogiczny do wymaganego przy rękojmi, a mianowicie wynosi dwa miesiące od stwierdzenia niezgodności.

c) termin przedawnienia roszczeń o dokonanie naprawy, wymiany, obniżenia ceny towaru, dla dochodzenia tych roszczeń SprzedKonsU przewiduje roczny termin, rozpoczynający bieg od stwierdzenia przez kupującego niezgodności.

d) uprawnienie do odstąpienia od umowy wygasa w takim samym terminie, z upływem którego przedawniają się roszczenia kupującego, a więc gdy minie rok od stwierdzenia przez kupującego niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową.

Marcin Śledzikowski

Pytania i odpowiedzi zobacz więcej >>