Łapownictwo w postępowaniu egzekucyjnym

Charakterystyka przestępstwa

Przestępstwo określone w art 302 § 2 i 3, nazywane jest przez doktrynę przestępstwem łapownictwa w postępowaniu egzekucyjnym. Jest to występek o charakterze gospodarczym.

Przedmiot ochrony określony w tym przepisie to szeroko rozumiany obrót gospodarczy, w szczególności z uwzględnieniem uczciwego i rzetelnego zaspokojenia roszczeń wierzycieli w postępowaniu upadłościowym.

Czyn zawarty w § 2 jest przestępstwem formalnym, dokonane zostaje w chwili udzielenia korzyści majątkowej lub obietnicy jej udzielenia. Jest przestępstwem umyślnym i można popełnić go jedynie poprzez działanie w zamiarze bezpośrednim. Znamiona czynu określonego w § 3 polegają na przyjęciu korzyści lub zażądaniu jej udzielenia, nie jest wymagane samo działanie na szkodę pozostałych wierzycieli.

Podmiotem przestępstwa określonego w § 2 może być każda osoba zdolna ponosić odpowiedzialność karną na podstawie kodeksu karnego, mamy do czynienia z przestępstwem powszechne. Natomiast czyn określony w § 3 może być popełniony jedynie przez jednego z kilku wierzycieli.

Przestępstwo to jest ścigane z oskarżenia publicznego, i jest zagrożone karą od miesiąca do trzech lat pozbawienia wolności.