Zawieszenie postępowania egzekucyjnego, cz. II

ZAWIESZENIE POSTĘPOWANIA Z MOCY POSTANOWIENIA ORGANU EGZEKUCYJNEGO

Organ egzekucyjny zawiesza postępowanie z urzędu:

1) jeżeli wierzyciel lub dłużnik nie ma zdolności procesowej ani przedstawiciela ustawowego (art. 818 § 1 k.p.c.);

2) jeżeli wierzyciel lub dłużnik zmarł (art. 819 § 1 k.p.c.);

3) co do reszty nieruchomości, o ile na licytacje wystawiono jej wydzieloną część, a cena wywołania wystarcza na zaspokojenie wierzyciela egzekwującego (art. 946 § 3 k.p.c.);

4) w toku egzekucji z użytkowania wieczystego, jeżeli organ, który zawarł umowę użytkowania wieczystego, wystąpił z żądaniem jej rozwiązania (art. 1008 k.p.c.);

5) jeżeli egzekucja w celu zniesienia współwłasności i egzekucja z nieruchomości toczą się jednocześnie, a w toku jednej z nich nieruchomość została sprzedana, druga egzekucja zostaje zawieszona;

6) jeżeli strona lub jej przedstawiciel ustawowy znajdują się w miejscowości pozbawionej komunikacji z siedzibą organu egzekucyjnego, przy czym musi to być wynik nadzwyczajnych okoliczności (art. 175 § 1 pkt 3 w zw. Z art. 13 § 2 k.p.c.);

7) jeżeli w toku postępowania okaże się, że obowiązek opróżnienia lokalu dotyczy osoby, wobec której sąd nie może orzec o braku uprawnienia do lokalu socjalnego (art. 35 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego);

8) jeżeli wszczęto postępowanie o zniesienie separacji zawiesza się postępowanie o eksmisję jednego z małżonków pozostających w separacji ze wspólnego mieszkania (art. 5675 k.p.c.).

Ponadto organ egzekucyjny zawiesza postępowanie na wniosek:

1) wierzyciela;

2) dłużnika, jeżeli egzekucja z jednej części majątku jest oczywiście wystarczająca na zaspokojenie wierzyciela (art. 799 § 2 k.p.c.), jak również gdy sąd uchyli natychmiastową wykonalność tytułu lub wstrzyma jego wykonanie, bądź gdy dłużnik złożył zabezpieczenie określone w orzeczeniu sądowym do zwolnienia go od egzekucji (art. 820 zd. 2 k.p.c.).

Przed zawieszeniem postępowania egzekucyjnego należy wysłuchać wierzyciela i dłużnika – ustnie lub na piśmie. Na postanowienie komornika co do zawieszenia postępowania można wnieść skargę, tak jak na każdą inną czynność przez niego podjętą (art. 767 k.p.c.). Na postanowienie sądu w tej kwestii przysługuje zażalenie. Dotyczy to postanowień zawieszających postępowanie, oddalających wniosek o zawieszenie postępowania, odmawiających podjęcia postępowania, jak również uchylających postanowienie komornika lub oddalających skargę na nie. Przepisy szczególne o postępowaniu egzekucyjnym nie regulują wpływy zawieszenia postępowania na bieg terminu przedawnienia, dlatego odpowiednio należy stosować przepisy o procesie (art. 179 w zw. Z art. 13 § 2 k.p.c.). Podjęcie zawieszonego postępowania w zasadzie następuje na wniosek. Jeżeli wierzyciel nie złoży stosownego wniosku w terminie roku od dnia zawieszenia postępowania, będzie ono umorzone z mocy prawa na podstawie art. 823 k.p.c. W szczególnych przypadkach postępowanie egzekucyjne może być podjęte z urzędu (m.in. sprawy egzekucyjne wszczęte z urzędu; egzekucja grzywien, kar pieniężnych, opłat sądowych).

Od zawieszenia postępowania egzekucyjnego należy odróżnić wstrzymanie się komornika z dokonaniem czynności oraz wstrzymanie egzekucji przez sąd. Komornik wstrzyma się z dokonaniem czynności, jeżeli dłużnik złożył niebudzący wątpliwości dowód na piśmie, że dopełnił swojego obowiązku albo że wierzyciel udzielił mu zwłoki, jak również gdy dłużnik albo jego małżonek podniesie zarzut wynikający z umowy małżeńskiej przeciwko dokonaniu tej czynności. O wstrzymaniu się od dokonania czynności komornik niezwłocznie zawiadomi wierzyciela i to od niego będzie zależał dalszy bieg postępowania. Ponadto egzekucja może być również wstrzymana przez sąd (np. wstrzymanie wydania postanowienia co do udzielenia przybicia, wstrzymanie wykonania planu podziału, wstrzymanie przetargu niektórych nieruchomości lub ich części).