Geotechniczne warunki posadowienia obiektów – nowe rozporządzenie ( cz. I ).

Zgodnie jednak ust. 6 powołanego powyżej przepisu ustawy Prawo budowlane, szczegółowe zasady ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych pozostawiono do określenia w drodze rozporządzenia wykonawczego do ustawy ministrowi właściwemu do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej.

Geotechniczne warunki posadowienia obiektu budowlanego.

Zgodnie z obowiązującym od dnia 29 kwietnia 2012 r. Rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych ( Dz.U. z 2012, poz. 463), zastępującym obowiązujące do tej pory w tej materii Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 września 1998 r. ( Dz.U. z 1998, Nr 126, poz.839 ), ustalanie geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych polega na:

1)   zaliczeniu obiektu budowlanego do odpowiedniej kategorii geotechnicznej;

2)   zaprojektowaniu odwodnień budowlanych;

3)   przygotowaniu oceny przydatności gruntów stosowanych w budowlach ziemnych;

4)   zaprojektowaniu barier lub ekranów uszczelniających;

5)   określeniu nośności, przemieszczeń i ogólnej stateczności podłoża gruntowego;

6)   ustaleniu wzajemnego oddziaływania obiektu budowlanego i podłoża gruntowego w różnych fazach budowy i eksploatacji, a także wzajemnego oddziaływania obiektu budowlanego z obiektami sąsiadującymi;

7)   ocenie stateczności zboczy, skarp wykopów i nasypów;

8)   wyborze metody wzmacniania podłoża gruntowego i stabilizacji zboczy, skarp wykopów i nasypów;

9)   ocenie wzajemnego oddziaływania wód gruntowych i obiektu budowlanego;

10) ocenie stopnia zanieczyszczenia podłoża gruntowego i doboru metody oczyszczania gruntów.

W odróżnieniu od poprzednio obowiązującego aktu prawnego, który definiował ustalenie geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych jako zespółu czynności zmierzających do określenia przydatności gruntów na potrzeby budownictwa, wykonywanych w szczególności w terenie i w laboratorium, obejmujące m.in. fundamentowanie obiektów budowlanych, określanie nośności i stateczności podłoża gruntowego, ustalanie i weryfikację wzajemnego oddziaływania obiektu budowlanego i podłoża gruntowego w różnych fazach budowy i eksploatacji, ocenę stateczności skarp, wykopów i nasypów oraz ich zabezpieczania, wybór metody wzmacniania podłoża gruntowego, ocenę oddziaływania wód gruntowych na budowlę, ocenę gruntów stosowanych w robotach ziemnych, wybór metody podtrzymywania skarp, wykonywanie barier uszczelniających.

Kategorie geotechniczne

Zgodnie z nowo obowiązującym rozporządzeniem, podobnie jak w poprzednim akcie prawnym rozróżnia się trzy kategorie geotechniczne ( zgodnie z § 4 ust. 3 nowego rozporządzenia ) gdzie:

1) pierwsza kategoria geotechniczna, obejmuje niewielkie obiekty budowlane o statycznie wyznaczalnym schemacie obliczeniowym, w prostych warunkach gruntowych, dla których możliwe jest zapewnienie minimalnych wymagań na podstawie doświadczeń i jakościowych badań geotechnicznych ( poprzednio –  dla których wystarczało jakościowe określenie właściwości gruntów ), takich jak: 

a) 1- lub 2-kondygnacyjne budynki mieszkalne i gospodarcze,

b) ściany oporowe i rozparcia wykopów, jeżeli różnica poziomów nie przekracza2 m,

c) wykopy do głębokości1,2 mi nasypy do wysokości3 mwykonywane w szczególności przy budowie dróg, pracach drenażowych oraz układaniu rurociągów,

2)  druga kategoria geotechniczna, obejmuje obiekty budowlane w prostych i złożonych warunkach gruntowych, wymagające ilościowej oceny danych geotechnicznych i ich analizy, takie jak:

a) fundamenty bezpośrednie lub głębokie,

b) ściany oporowe lub inne konstrukcje oporowe, z zastrzeżeniem pkt 1 lit. b), utrzymujące grunt albo wodę,

c) wykopy i nasypy budowlane, z zastrzeżeniem pkt 1 lit. c), oraz inne budowle ziemne,

d) przyczółki i filary mostowe oraz nabrzeża,

e) kotwy gruntowe i inne systemy kotwiące,

3)  trzecia kategoria geotechniczna, obejmuje:

a) obiekty budowlane posadawiane w skomplikowanych warunkach gruntowych

b) nietypowe obiekty budowlane niezależnie od stopnia skomplikowania warunków gruntowych, których wykonanie lub użytkowanie może stwarzać poważne zagrożenie dla użytkowników i środowiska, takie jak: obiekty energetyki jądrowej, rafinerie, zakłady chemiczne, zapory wodne i inne budowle hydrotechniczne o wysokości piętrzenia powyżej 5,0 m, budowle stoczniowe, wyspy morskie i platformy wiertnicze oraz inne skomplikowane budowle morskie, lub których projekty budowlane zawierają nowe, nie sprawdzone w krajowej praktyce, rozwiązania techniczne,

c) obiekty budowlane zaliczane do inwestycji mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r., w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko ( Dz. U. Nr 213, poz. 1397 ),

d) budynki wysokościowe projektowane w istniejącej zabudowie miejskiej,

e) obiekty wysokie, których głębokość posadawiania bezpośredniego przekracza 5,0 m lub które zawierają więcej niż jedną kondygnację zagłębioną w gruncie,

f) tunele w twardych i niespękanych skałach, w warunkach niewymagających specjalnej szczelności,

g) obiekty infrastruktury krytycznej,

h) obiekty zabytkowe i monumentalne.