Odbiór pism przez pełnomocnika

Instytucja doręczenia. Przedmiot doręczeń.

Instytucja doręczeń jest wyrazem zasady czynnego udziału stron w postępowaniu, albowiem umożliwia stronie zapoznanie się z czynnościami organu i innych uczestników postępowania (np. decyzje, postanowienia) albo uczestniczenie w tych czynnościach (wezwania, zawiadomienia).

Przedmiotem doręczeń są pisma. Kodeks nie definiuje tego pojęcia. W piśmiennictwie i doktrynie przyjmuje się, że przez ,,pismo” należy rozumieć ,,wszelkiego rodzaju dokumenty, wezwania, zawiadomienia, wydawane w formie pisemnej decyzje i postanowienia i inne dokumenty, z którymi strona powinna być zaznajomiona”.

Odbiór pism przez pełnomocnika.

Zgodnie z treścią art. 40 § 2 k.p.a. jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi.

Pełnomocnika może ustanowić każdy podmiot będący stroną postępowania administracyjnego (osoba fizyczna, osoba prawna, jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej) oraz uczestnik na prawach strony.

Pełnomocnikiem może być tylko osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych.

Strona może ustanowić kilku pełnomocników procesowych do reprezentowania jej w różnym zakresie. Zgodnie z art. 40 § 2 k.p.a. jeżeli strona ustanowiła kilku pełnomocników, doręcza się pisma tylko jednemu pełnomocnikowi. Strona ma prawo także wskazać takiego pełnomocnika.

Zasady oraz formy ustanawiania pełnomocnika w postępowaniu administracyjnym określa art. 33 k.p.a.

Konkludując, legitymacja pełnomocnika do doręczeń w postępowaniu administracyjnym wynika z zakresu udzielonego pełnomocnictwa. Może ona być pełna, rodzajowa lub też szczególna. Pewne ograniczenia mogą wynikać także z charakteru czynności prawnych wymagających osobistego działania strony.

Przepis art. 40 § 2 k.p.a. nie dopuszcza żadnych wyjątków i zgodnie z zasadą oficjalności doręczeń, obarcza organy administracyjne prowadzące postępowanie obowiązkiem doręczania wszystkich pism procesowych pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie. Od dnia powiadomienia organu o ustanowieniu pełnomocnika powinien mieć on zapewniony udział w postępowaniu zarówno jak strona, a pominięcie pełnomocnika strony w czynnościach postępowania jest równoznaczne z pominięciem strony i wywołuje te same skutki prawne.

Ustanawiając pełnomocnika strona może uchronić się przed efektami nieznajomości prawa, a jeżeli organ administracji pominie pełnomocnika w toku czynności postępowania administracyjnego, to uniemożliwia stronie ochronę jej praw i interesów oraz otrzymania takiej ochrony prawnej, jaką powinna uzyskać w demokratycznym państwie prawa.

W przypadku ustanowienia pełnomocnika, doręczenie pisma stronie nie rodzi żadnych skutków prawnych, ma jedynie charakter informacyjny. W świetle obowiązującego orzecznictwa, jednoczesne doręczenie pisma stronie i pełnomocnikowi wywołuje jedynie ten skutek, że strona jest poinformowana o treści pisma, natomiast bieg terminu do wniesienia środka odwoławczego rozpoczyna się z datą skutecznego doręczenia pisma jej pełnomocnikowi.

Obowiązek organu dokonywania doręczeń pełnomocnikowi istnieje do momentu powzięcia przez organ informacji o wygaśnięciu pełnomocnictwa.